Wernisaż wystawy malarstwa Stanisłwa Baja

GOK w Janowie Podlaskim zaprasza 11 grudnia 2020 r. na wernisaż online wystawy malarstwa Stanisława Baja.

W związku z sytuacją pandemiczną jesteśmy zmuszeni do zorganizowania wernisażu wystawy prof. Stanisława Baja pt. „Rzeka Bug” w przestrzeni wirtualnej, bez udziału publiczności. Zapraszamy do uczestniczenia w wydarzeniu online na stronach internetowych oraz w mediach społecznościowych. Nasza propozycja obejmuje również wirtualny spacer po wystawie oraz rozmowę z malarzem – Stanisław Baj. Portret nadbużański malarza.

Renata Kaczmarek

„Rzeka pozwala mi na duże interpretacje. Tak, z jednej strony chcę namalować tą głębię wody. Właściwie tą przepastną głębię wody. Niemalże taką studnię iluzji, ale w sposób taki, żeby ta cała malarskość wyszła jakby na wierzch obrazu. Jeśli miałoby to oznaczać wodę, to tylko takim jakimś jednym, najbardziej skromnym może jedynym gestem, który by tą wodę określał.”

Stanisław Baj

Rok 2020 – trudny, nieprzewidywalny, naznaczony brakiem stabilizacji i ludzkim cierpieniem. Czas, który uzmysłowił nam jak wielką, uzdrawiającą naszą duszę, ma moc obcowanie ze sztuką. W tym właśnie momencie zapraszamy Państwa na wystawę obrazów jednego z najwybitniejszych polskich malarzy, Profesora Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie i wspaniałego człowieka – Stanisława Baja. Jego twórczość to setki obrazów – portretów, pejzaży – malowanych w technice olejnej oraz grafiki i wiele rysunków, zwłaszcza przejmujący „dziennik – Portretu Matki”.
Rzeka Bug – jedyna tak duża nieuregulowana rzeka w Europie. Piękna w swej dzikości, nieujarzmiona, ale również groźna. Przynosząca radość kontaktu z jej pierwotnym pięknem i jednocześnie pokazująca potęgę żywiołu wody. Patrząc na jej pozornie spokojny nurt człowiek zdaje sobie sprawę ze swej kruchości. I właśnie ta rzeka stała się jednym z głównych wątków tematycznych w twórczości Stanisława Baja. Wiele pejzaży – każdy inny chociaż malowany z tego samego miejsca, częstokroć w magicznym czasie przechodzenia dnia w noc; od realistycznych po uproszczone, lapidarne, wręcz metafizyczne. Obrazów Stanisława Baja nie ogląda się, ale się przeżywa, kontempluje. Zawierają w sobie hipnotyczną moc przyciągania wzroku, kontemplacyjność. Głębokie emocje ukryte pod pozornie spokojną powierzchnią. Wykorzystanie przez malarza bogatej palety barw od srebrzystej po głęboką wciągającą czerń. Kolory dnia codziennego z domieszką czasem jaskrawej barwy. Odbiorca dzieł nie może od tych malarskich wizerunków oderwać oczu. Wyrafinowana czerń łączy się z nutą fioletu, czerwieni, błękitu…. tworząc na płótnie, najwspanialszy „koncert”. Krajobraz wody tworzą okalające ją zarośla i niesamowita gra światła. Roślinność kreuje fantastyczne kształty – ich koloryt, zależny od nastroju malarza, pory dnia, roku, warunków atmosferycznych, znajduje odbicie w wibrującej refleksami światła powierzchni wody. Centrum stanowi charakterystyczna kreska, kwintesencja całości – znak rozpoznawczy Stanisława Baja. Malarz pozostawia pole naszej wyobraźni, magiczną furtkę do tajemniczego ogrodu domysłu.
Każdy obraz żyje jako samodzielne i znakomite dzieło sztuki. Razem tworzą niesamowity cykl – współczesny hymn pochwalny na cześć niepoznanego do końca tajemniczego, ciągle zmieniającego się żywiołu. Żywiołu, wobec którego mocy malarz ma ogromny szacunek. Jakże bliskie jest to postrzeganie Rzeki Bug, zarówno realistyczne jak i symboliczne koncepcji zmiany, głoszonej przez Heraklita z Efezu i jego sławnego „Panta rhei”.
Proponując ten „spektakl” mam nadzieję, że zachwyci on Państwa, przyniesie ukojenie, nadzieję, a nawet wybawienie.

Renata Kaczmarek

 

Stanisław Baj. Portret nadbużański malarza https://youtu.be/Z9ldcczT0xs

 

zaproszenie na werniszą wystawy Stanisława Baja

 

 

Stanisław Baj (ur. 1953)
Urodził się w Dołhobrodach nad Bugiem. Ukończył Liceum Plastyczne w Zamościu. W latach 1972-1978 studiował malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie pod kierunkiem profesorów: Michała Byliny, Jacka Siennickiego i Ludwika Maciąga. Dyplom z wyróżnieniem uzyskał w pracowni profesora Ludwika Maciąga. W 1982r. podjął pracę dydaktyczną w macierzystej uczelni. W 2002 r. został profesorem zwyczajnym Wydziału Malarstwa gdzie obecnie prowadzi pracownię dyplomującą. W latach 1996–2001 prowadził także seminaria z rysunku i malarstwa w Europejskiej Akademii Sztuk w Warszawie.
Życie i pracę artystyczną dzieli między Warszawę i Dołhobrody na Podlasiu. Jego dorobek artystyczny obejmuje malarstwo, rysunek, a także grafikę. Zaczynał od konwencji bliskiej realizmowi, by z czasem coraz bardziej redukować środki wyrazu, odrzucać niepotrzebne detale, zmierzać do syntezy malarskiej. Wśród jego dzieł dominują portrety oraz pejzaże Rzeki Bug.
Stanisław Baj uprawia malarstwo uniwersalistyczne. W swoich obrazach nieustannie poszukuje własnej prawdy o świecie i o sobie samym. Jego twórczość układa się w triadę: matka, portrety, pejzaże. Matka jako temat wyznacza osobny nurt w jego dorobku. Portretuje sąsiadów. W malowanych wizerunkach stara się wydobywać ich wewnętrzny rytm istnienia, cechy twarzy modela, dzięki którym zaprzeczy konwencji tradycyjnie pojętego portretu na rzecz nowej jego formy, bardziej ogólnoczłowieczej niż charakterologicznej. Artysta przyznaje, że zawsze zafascynowany był rzeką Bug, jej niepokorną naturą, dlatego wciąż wykorzystuje ten sam motyw rozlewiska od lat z jednego miejsca i światła odbitego w wodzie. Próbuje uchwycić istotę rzeki, istotę płynącej wody. Elementy realistyczne podporządkowane tu zostały malarskiemu uniwersum. To są już metafizyczne pejzaże ziemi, można nawet powiedzieć że to abstrakcje a pejzażu można się jedynie domyślać.
Konserwator poniechanych pryncypiów, znawca i piewca, umarłej już właściwie, kultury chłopskiej, mądry odkrywca sensów, wyzwolony z ograniczeń spekulacyjnego intelektualizmu – to tylko kilka z wielu określeń przynależnych Bajowi. Swoją twórczość scharakteryzował kiedyś następująco: „W sztuce jestem wolny od posłannictwa i jedyną powinnością, która noszę w sobie, to jest mieć zawsze krystalicznie czyste intencje artystyczne, być szczerym i wolnym w malowaniu. To wszystko”.
Stanisław Baj zorganizował ponad sto wystaw indywidualnych w kraju i za granicą: m.in. w Danii, Grecji, Kanadzie, Niemczech, Rosji; uczestniczył także w ponad stu wystawach zbiorowych. Jest autorem pierwszego w Polsce epitafium kardynała Stefana Wyszyńskiego w Rywałdzie Królewskim; zaprojektował tablicę upamiętniającą pobyt Jana Pawła II w kościele oo. Kapucynów w Warszawie oraz witraże w kościele parafialnym w Dołhobrodach i katedrze w Drohiczynie. W 2000 roku został uhonorowany przez Papieża Jana Pawła II medalem „Benemerenti”.  W roku 2017 został odznaczony Srebrnym Medalem „Zasłużony dla Kultury Gloria Artis”. W roku 2020 Kapituła Okręgu Gdańskiego ZPAP, pod przewodnictwem prof. Teresy Grzybkowskiej przyznała prestiżową nagrodę malarską im. K. Ostrowskiego za 2019 rok. Prace artysty znajdują się w zbiorach muzeów polskich oraz w kolekcjach w kraju i za granicą.